…κάθε χώρος, κάθε μέλισσα που βουίζει, κάθε σημείο της γης αποτελεί κάτι ιερό - …Αποτελούμε μέρος της γης και η γη αποτελεί μέρος της δικής μας ύπαρξης. Τα ευωδιαστά λουλούδια είναι αδέλφια μας. Ο τάρανδος, το άλογο, ο μεγάλος αετός, είναι αδελφοί μας. Οι ψηλοί βράχοι, τα αφρισμένα κύματα του ποταμού, ο χυμός των αγριολούλουδων, η θερμότητα του σώματος του αλόγου και των ανθρώπων ανήκουν όλα στην ίδια οικογένεια.
Seattle-αρχηγός των Ινδιάνων φυλής Ντουάμις

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

Τι έτρωγα στα δύσκολα (Dimitris Gf Jain)

Facebook




 Κάποτε ήμουνα παιδί και εκπαιδεύτηκα πολύ.

Σπάνια μιλάω για το παρελθόν μου ,μετά όμως από όσα ακούω για θέματα που αφορούν επιδώσεις και αντοχές χορτοφάγων σε αντίξοες συνθήκες,έχω χρέος να σας μεταφέρω ένα προσωπικό μου βίωμα και μια ωμή πραγματικότητα.

Ναι είναι αλήθεια 19 ετών δεν είχα μυαλό ,βάδιζα στα άκρα ,αναζητούσα τα όριά μου.

Ναι είναι αλήθεια υπήρξα ο Ναύτης ΟΥΚ 73ου Σχολείου Υποβρυχίων Καταστροφών

Στα δύσκολα στάδια της εκπαίδευσης όπως στην εβδομάδα του διαβόλου και στο μεγάλο μπάνιο 15 χιλιομέτρων,

δεν λύγισα και δεν ένιωσα την εξάντληση των υπολοίπων.Είχα τους καλύτερους χρόνους και επιδόσεις σε όλα, εκτός από το τρέξιμο σε ανώμαλο δρόμο που με ξεπερνούσε ένας Καταδρομέας [τσομπάνης]

Ακούστε τώρα καλά και να το θυμάστε για πάντα.

Ο τσομπάνης από μικρός ήταν φυτοφάγος γιατί είχε μπουχτίσει και σιχαθεί το κρέας και τα γαλακ/κά λόγω επάρκειας στην οικογένειά του.Έτρωγε πληγούρι μουλιασμένο, χαλβά και μήλα σε όλη του τη θητεία. Κάθε παρασκευή απόγευμα που είχαμε έξοδο παραλάμβανε από το ΚΤΕΛ το δέμα από τα Φάρσαλα .

Εμένα κάθε Σάββατο-Κυριακή που είχα έξόδου, η Μικρασιάτισα γιαγιά μου με προμήθευε με μια μεγάλη σακούλα Κόλλυβα Αυτό ήταν η κύρια τροφή μου ,ναι , ''Κόλλυβα'' μαζί με κομπόστα ροδάκινο και ότι φρούτα μου παρείχε στα γεύματα η Μονάδα ,σε όλη μου τη θητεία .

Ελπίζω να σας φάνηκε χρήσιμη αυτή η εμπειρία μου .